1زمینه و هدف: پروتئین فعال­ کننده­ی سلول­های B (BAFF) عضوی مهم از خانواده­ی فاکتور نکروزدهنده تومورها می­باشد. بیان بیش از اندازه ­ی این پروتئین در برخی بیماری­های خودایمنی و سرطان­ها مشاهده شده است بنابراین این پروتئین می­ تواند به­ عنوان یک نشانگر تشخیصی و نیز یک هدف درمانی احتمالی مورد استفاده قرار گیرد. هدف مطالعه حاضر تولید پلی­ کلونال آنتی ­بادی شتری برای شناسایی بخش خارج­ سلولی پروتئین BAFF می ­باشد. روش­ ها: سازه ژنی بیانی حاوی بخش خارج­ سلولی پروتئین BAFF انسانی تهیه و به باکتری اشرشیاکولی (E.coli BL21 (DE3)) منتقل شد. بیان این پروتئین توسط ایزوپروپیل تیوگالاکتوزید القاء و تخلیص با استفاده از ستون کروماتوگرافی تمایلی -NTA نیکل انجام شد. پروتئین به صورت زیرجلدی در چند مرحله به همراه ادجوانت فروند به شتر تزریق شد. عملکرد آنتی ­بادی های پلی­ کلونال در شناسایی پروتئین BAFF سرم جدا شده شتر با تست­های الایزا، وسترن بلاتینگ و فلوسایتومتری بررسی شد. یافته ها: ایمن ­سازی شتر پس از تزریق پروتئین BAFF نوترکیب با استفاده از تست الایزا اثبات شد. تست­های فلوسایتومتری وسترن بلات نشان داد که آنتی­ بادی پلی­ کلونال حاصله قادر به شناسایی پروتئین در سطح سلول می­ باشد. نتیجه گیری: باتوجه­ به نتایج بدست آمده، آنتی ­بادی پلی­ کلونال حاصل از سرم شتر قادر به تشخیص و اتصال اختصاصی به پروتئین BAFF بوده و قابلیت استفاده به­ عنوان یک عامل تشخیصی و درمانی را دارد.

مقدمه: کزاز نوعی بیماری دستگاه اعصاب است که با افزایش صلابت و گرفتگی های عضلات مشخص می شود. عامل این بیماری کشنده، توکسین کلستریدیوم تتانی می باشد. تتانواسپاسمین شامل سه زنجیره L،HN  و HC می باشد. زنجیره HC بخش اتصال دهنده و ایمونوژنیک آن است و به عنوان کاندید واکسن مطرح می باشد. هدف از این مطالعه استفاده از ژن صناعی زنجیره HC تتانواسپاسمین و بررسی ایمنی زایی پروتئین نوترکیب حاصل از آن و نهایتا تهیه سرم و آنتی بادی پلی کلونال علیه آن می باشد.مواد و روش ها: از میزبان E. coli Bl21 DE3، دارای وکتور pET28a حامل ژن نوترکیب زنجیره HC تتانوتوکسین، جهت بیان و تخلیص پروتئین نوترکیب مورد مطالعه استفاده شد. ایمنی زایی آن در حیوان آزمایشگاهی صورت گرفت. ضمن بررسی تیتر آنتی بادی، آنتی بادی پلی کلونال علیه تتانوتوکسین از سرم تخلیص گردید.یافته ها: پس از بهینه سازی بیان و تخلیص، پروتئین نوترکیب بیانی حاصل با وسترن بلاتینگ تایید گردید. ایمنی زایی در مدل موش نشان از تیتر بالای آنتی بادی علیه پروتئین نوترکیب داشت. تخلیص آنتی بادی پلی کلونال از سرم حیوانات ایمن به ستون G انجام گردید.نتیجه گیری: تولید پروتئین نوترکیب بخش HC و بررسی ایمنی زایی آن، نشان دهنده تیتر بالایی از آنتی بادی پلی کلونال در سرم حیوان علیه تتانوتوکسین می باشد.

مقدمه: ژیاردیا لامبلیا یکی از شایع ترین تک یاخته های روده ای انسان در سراسر جهان می باشد. تشخیص آن عمدتا از طریق مشاهده مستقیم صورت می گیرد ولی استفاده از روش های مبتنی بر ELISA و IFA بعنوان تکنیک های برتر، کاربردهای تحقیقاتی و اپیدمیولوژیکی دارد. برای طراحی تست های قدرتمند با قدرت تشخیصی بالا نظیر دیپ استیک و یا کیت های تشخیصی سریع، اولین قدم تولید آنتی بادی پلی کلونال می باشد. لذا بر آن شدیم تا آنتی بادی پلی کلونال بر ضد ژیاردیا را در خرگوش تولید نماییم.مواد و روش ها: با استفاده از روش تغییر یافته گرادیان دو مرحله ای سوکروز، کیست ها خالص سازی شدند و غلظت آن ها به تعداد 1´106/ml در PBS رسانده شد و به خرگوش در چندین مرحله به فاصله سه هفته تزریق شد. تزریق مرحله اول با استفاده از ادجوانت کامل فروند و تزریق یادآور با استفاده از ادجوانت ناقص فروند و تزریق های بعدی بدون استفاده از ادجوانت بصورت عضلانی- جلدی صورت گرفت. پس از ایمونیزاسیون خرگوش، برای اثبات تولید آنتی بادی پلی کلونال ضد ژیاردیا و تعیین تیتر آن، تست IFA و ELISA طراحی گردید.یافته های پژوهش: نتایج بدست آمده در هر دو روش، بیانگر ایمن شدن خرگوش بود و با میزان 106/ml انگل و رقت سرمی 1.100 و با رقت1.20 Goat anti rabbit IgG کونژوگه با FITC در زیر میکروسکوپ ایمنوفلورسانس، جواب کاملا قابل قبولی گرفته شد. در الایزا هم در تیترهای با میزان 105/ml انگل و رقتهای کونژوگه 1.5000 و 1.10000، و سرمی 1.1000 و 1.2000، بهترین جوابها گرفته شد.نتیجه گیری نهایی: با توجه به اهمیت تشخیص آنتی ژن های ژیاردیایی در نمونه های مختلف و بالینی، تولید آنتی بادی پلی کلونال ضد ژیاردیالامبلیا با تیتر بالا قدم اول و مهمی در راستای طراحی کیت های IFA و الایزای مستقیم با هدف تشخیص مستقیم آنتی ژن های ژیاردیا بشمار می رود که می توان در مراحل بعدی نسبت به خالص سازی آنتی بادی تولیدی و کونژوگه نمودن آن با آنزیم اقدام نمود.

پیش زمینه و هدف: CD166 یک مولکول چسبنده لکوسیت فعال شده (ALCAM) است و به عنوان مولکول چسبنده سلول به سلول عمل می کند. CD166 نقش مهمی در زنده ماندن، رشد و تهاجم سلول های سرطانی دارد. این پژوهش به منظور تهیه آنتی بادی پلی کلونال علیه آنتی ژن CD166 طراحی گردید. مواد و روش کار: پپتید انتخاب شده از مولکول CD166 سنتز شده و پس از کانژوگه شدن با پروتیین KLH، در امولسیونی با ادجونت کامل فروند، به دو خرگوش ماده نیوزیلندی به صورت زیر جلدی و در چند نوبت تزریق شد. سپس آنتی بادی های موجود در سرم خرگوش با روش FPLC تخلیص شده و مقدار آن با روش الیزای غیرمستقیم تعیین گردید. با روش خالص سازی ژل سیانوژن-بروماید، آنتی بادی های اختصاصی بر ضد پپتید CD166 متصل به KLH جداشده، و غلظت آنتی بادی تولیدی علیه پپتید یا پپتید-KLH با روش الایزا تعیین گردید. یافته ها: بعد از تزریق مکرر پپتید CD166 متصل به KLH، آنتی بادی بر ضد پپتید CD166 تولیدشده ولی از تیتر پایینی برخوردار بود. بخش عمده ای از آنتی بادی تولیدی علیه قسمت اتصال پپتید-KLH ساخته شده بود. همچنین تمایل آنتی بادی های تولیدی برای اتصال به پپتید-KLH در مقایسه با پپتید به تنهایی بیشتر بود. بحث و نتیجه گیری: آنتی بادی های تولیدی، بیشتر بر ضد شاخص آنتی ژنی پپتید-KLH بود. سنتتیک و کوچک بودن پپتید تزریق شده می تواند دلیلی برای کم بودن تیتر و میل اتصال آنتی بادی به آن باشد.

هورمون انسولین پلی پپتیدی است دو زنجیره ای با وزن مولکولی 5.7 کیلودالتون و دارای 51 اسید آمینه می باشد. این دو زنجیره توسط پیوندهای دی سولفیدی به یکدیگر متصل می شوند. یکی از مهمترین بیماری های مرتبط با انسولین بیماری دیابت می باشد که در آن سلول ها قادر به جذب گلوکز نبوده و میزان گلوکز خون افزایش یافته و بافت های بدن با کمبود انرژی مواجه می شوند. این عمل باعث ایجاد عوارض حاد و دیررس متعددی می گردد. در حال حاضر جهت اندازه گیری این هورمون از روش RLA استفاده می شود که این کیت ها نیز از خارج وارد می شود. هدف از این تحقیق، در نهایت طراحی کیت الیزا جهت اندازه گیری انسولین می باشد. اولین گام جهت طراحی این کیت نیز تهیه و تخلیص آنتی انسولین انسانی است. که طی مراحل زیر انجام گرفت. جهت تولید آنتی بادی از خوکچه های هندی به عنوان میزبان استفاده شد. پس از ایمونیزاسیون این حیوانات با انسولین نو ترکیب انسانی به همراه ادجوانت، از آنها خونگیری به عمل آمد و سرم آنها نیز جداسازی گردید. جهت ارزیابی و تشخیص آنتی انسولین تولید شده در حیوان از سه روش RIA, Dot blot وDID استفاده شد. پس از اطمینان از وجود آنتی انسولین در سرم، توسط دو مرحله تخلیص یعنی سولفات آمونیوم اشباع و کروماتوگرافی تعویض یونی، مولکول های IgG جداسازی و تخلیص گردید. جهت ارزیابی میزان خلوص آنتی بادی از تکنیک SDS - PAGE استفاده شد. در نهایت جهت اطمینان از عدم وجود باندهای غیر اختصاصی از تکنیک وسترن بلات استفاده شد که آنتی بادی های خالص شده از درجه خلوص بالایی برخوردار بود و باندهای غیراختصاصی مشاهده نشد.

آنتی بادی ضد ایمونوگلوبولین های سگ (Anti- Dog lgs) معرف کومبس انسانی بوده و کاربردهای تشخیصی - آموزشی فراوانی دارد که از جمله آنها می توان به انجام آزمایشاتی مثل کومبس رایت در سگ های مبتلا به بروسلوز ناشی از (Brucella Canis) اشاره نمود. به علاوه در تشخیص و آموزش آزمایشاتی مثل کومبس مستقیم، کومبس غیرمستقیم و دابل دیفوزیون به دانشجویان رشته های مختلف از جمله پزشکی، داروسازی و دامپزشکی نیز کاربرد دارد. Anti- Dog lgs  کونژوگه با پراکسیداز می توان برای طراحی کیت الایزایی به هدف تشخیص لیشمانیوز جلدی و احشایی نیز استفاده نمود. هدف از انجام این طرح برداشتن گامی بیشتر در جهت خودکفایی کشور با صرف کمترین هزینه اقتصادی می باشد. برای تولید آنتی بادی پلی کلونال علیه ایمونوگلوبولین سگ  نیاز به تهیه فراکسیون غنی از ایمونوگلوبولین سگ برای ایمونیزاسیون می باشد. از آن جا که ایمونوگلوبولین های سگ ماهیتا محلول می باشند لذا برای پایداری آنها در بدن با ادجوانت آغشته گشته، به طور زیر جلدی و عضلانی به خرگوش تزریق شد. پس از ایمونیزاسیون حیوان طی یک دوره زمانی مشخص، به منظور دست یابی به سرم غنی از آنتی ایمونوگلوبولین های مورد نظر، خون گیری از خرگوش به عمل آمد. جهت ارزیابی آنتی ایمونوگلوبولین های سگ، تست اخترلونی و انتشار منفرد شعاعی یا SRID به عمل آمد. در این تست ها واکنش ناشی از آنتی ژن و آنتی بادی به ترتیب به صورت خط سفید شارپ و رسوب حلقه ای واضح نمایان بود. جهت سنجش دقیق میزان آنتی بادی پلی کلونال تست الایزای طراحی شده نیز استفاده شد. تیتر سرم خرگوش ایمیون در این تست 4000 تعیین گردید. نتیجه تست اخترلونی نشان داد که یک خط رسوبی واضح در وسط چاله مربوط به آنتی ژن و آنتی بادی به وجود می آید که حاکی از خوب ایمیون شدن حیوان بود. نتایج تست SRID در تایید نتایج دابل دیفوزیون بود چرا که منجر به تشکیل حلقه رسوبی واضح ناشی از واکنش آنتی ژن - آنتی بادی شد. در نهایت نتایج تیتراسیون با تست الایزای طراحی شده نیز در تایید نتایج دابل دیفوزیون و SRID بود چرا که تیتر 4000 در الایزا حاصل شد که بیانگر اقتصادی بودن محصول تولیدی بود.

مقدمه: استافیلوکوک اورئوس یک میکروارگانیسم مهم است که با ترشح فاکتورهایی که به عنوان سوپر آنتی ژن استافیلوکوک شناخته می شوند، باعث ایجاد بیماری های مختلف در انسان می شود. انتروتوکسینB استافیلوکوکوس اورئوس یک آنتی ژن باکتریایی است که مسئول مسمومیت غذایی در انسان می باشد. برای تولید آنتی بادی های پلی کلونال، آنتی ژن مربوطه به یک حیوان حساس تزریق می شود و سرم محتوی آنتی بادی از آن استخراج می شود. سوپر آنتی ژن های باکتری که فعال کننده سلول های T قوی هستند می توانند بر روی سیستم عصبی مرکزی اثرات حاد یا مزمن داشته باشند. این تحقیق با هدف تولید آنتی بادی پلی کلونال موشی علیه انتروتوکسین B استافیلوکوکوس اورئوس انجام شده است. مواد وروش ها: برای تعیین غلظت پروتئین از روش بردفورد استفاده شد. برای ارزیابی و شناسایی آنتی ژن، نمونه ها از ژل SDS-PAEG بر روی غشاء نیترو سلولزی انتقال داده شد و توسط وسترن بلات آنالیز صورت گرفت. ایمن سازی موش ها در فواصل صفر، دو هفته و چهار هفته به صورت تزریق داخل صفاقی انجام شد. تیتر آنتی بادی در آنتی سرم جدا شده از حیوان به روش الایزا اندازه گیری شد. یافته ها: غلظت های مختلف پروتئین (32-0 میکروگرم) با جذب های مختلف با فرمول y = 0. 0279x + 0. 1222 محاسبه شد. در ژل آکریل آمید پروتئین باند اضافه دیده نشد. در تجزیه و تحلیل وسترن بلات باندهای حاصل همگی بیانگر تطابق کامل با نمونه استاندارد بوده و عاری از هر گونه پروتئین ناخواسته بود. نتایج آزمایش الایزا در نوبت دوم در 0/05> P معنی دار بود. در آزمایش دابل دیفیوژن بین نمونه شاهد و آنتی ژن باند وجود داشت. نتیجه گیری: توکسوئید تهیه شده خاصیت کشندگی خود را به طور کامل از دست داده و بنابراین می تواند برای ایمن سازی و تولید آنتی بادی پلی کلونال علیه انتروتوکسینB استافیلوکوکوس استفاده شود.

همولیزین کاربرد تشخیصی - آموزشی متعدد داشته که از جمله آنها سنجش عملکرد اجزای کمپلمان در قالب انجام تست CH50 و آموزش عملی این تست برای دانشجویان مقاطع کارشناسی ارشد و PHD رشته های مختلف مثل ایمونولوژی و بیوشیمی است. هدف از انجام این طرح تولید همولیزین در راستای خودکفایی با کمترین هزینه اقتصادی می باشد. برای تولید همولیزین در خرگوش از گلبول های قرمز گوسفند (SRBC) به عنوان ایمونوژن برای بدن خرگوش استفاده می شود. خون هپارینه از چندین گوسفند تهیه شده و با یکدیگر مخلوط (pooled) گردید. سپس با سرم فیزیولوژی شستشو داده شد و با استفاده از Cell Counter شمارش گردید و به تعداد 109× 5-1 به طور داخل وریدی (IV) به خرگوش تزریق شد. هفت الی ده روز بعد از تزریق که اوج تولید آنتی بادی پلی کلونال از کلاس IgM می باشد. خونگیری از خرگوش به عمل آمد و سرم غنی از همولیزین جدا گردید. در راستای سنجش عملکرد همولیزین و استاندارد نمودن آن، همولیزین تیتر گردید. برای تعیین اینکه در چه تیتری از همولیزین، گلبول های قرمز فقط حساس می شوند و نه آگلوتینه، رقتهای مختلفی از همولیزین تهیه و روی حجم ثابتی از SRBC اضافه گردید. نتایج نشان داد که تیتر همولیزین تولیدی 2560 بود. یعنی با رقت 2560 نیز قادر به حساس کردن SRBCs به هدف بررسی عملکرد اجزای توتال کمپلمان بود. برای اطمینان از عملکرد در حد استاندارد، تست CH50  با استفاده از همولیزین تولیدی و همولیزین استاندارد (Sigma) به عمل آمد. نتایج نشان داد که همولیزین تولیدی با تیتر 2560 همچون همولیزین استاندارد قادر به حساس کردن گلبول های قرمز گوسفند می باشد. تیتر بالای همولیزین تولیدی در مقایسه با تیتر همولیزین استاندارد دال بر اهمیت و اقتصادی بودن محصول تولیدی دارد. بنابراین همولیزین تولیدی یک محصول مفید بوده و در اهداف تشخیصی دارای اهمیت می باشد.

لیستریامونوسایتوژنزباسیلی کوتاه، گرم مثبت، انگل اختیاری داخل سلولی وفاقد اسپور است که ازطریق سبزیجات آلوده، شیر، پنیروگوشت آلوده به انسان منتقل می شود. ایمونوگلوبولین Y (IgY) به دست آمده از زرده تخم مرغ مرغ های ایمن شده منبع سرشار و ارزانی از آنتی بادی های پلی کلونال می باشد. این آنتی بادی ها می توانند به عنوان یک جایگزین مناسب به جای آنتی بادی های تولیدشده در سایر حیوانات آزمایشگاهی مطرح باشند. در سال های اخیر، IgYدر تحقیقات علوم پزشکی جهت تشخیص، پیشگیری و درمان بیماری ها کاربرد گسترده ای داشته است. در مطالعه حاضر تعداد 12 قطعه مرغ تخم گذارسویه های-لاین در دو گروه تیمار (10 قطعه) و شاهد (2 قطعه) انتخاب و گروه تیمار در 3 نوبت و با فاصلة زمانی هفته ای یک بار توسط تزریق آنتی ژن تهیه شده از لیستریا مونوسایتوژنز ایمن گردید. سپس با جمع آوری تخم مرغ ها و اندازه گیری میزان پروتئین تام و گلوبولین های زرده در هفته های 9، 10 و 11 بعد از تزریق اول، مشخص شد که مقدار این دو پارامتر در هفته های 9 و 10 با یکدیگر تفاوت آماری معنی داری نداشته ولی در مقایسه با مقادیر آن ها در گروه شاهد، افزایشی معنی داری ( 05/0p<) مشاهده گردید. از طرفی مقدار گلوبولین و پروتئین تام زرده در هفته یازدهم افت قابل توجهی داشت ولی مقادیر آن ها در مقایسه با گروه شاهد، تفاوت آماری معنی داری نشان نداد. بر اساس یافته های مطالعه حاضر می توان نتیجه گیری کرد که ایمن سازی مرغ ها توسط آنتی ژن تهیه شده از لیستریا مونوسایتوژنز موجب افزایش میزان گلوبولین زرده در هفته های نهم و دهم پس از تزریق شده است و بنابراین می توان از زرده تخم مرغ، به عنوان منبعی برای تولید آنتی بادی های پلی کلونال علیه باکتری لیستریا مونوسایتوژنز استفاده نمود.